سخنرانی
ایرج شهبازی
موضوع: منِ راستین و منهای پنداری
زمان: 26 بهمنماه 1395
مکان: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
مدت سخنرانی: یک ساعت و بیست و پنج دقیقه
طرح بحث
مقدمه
1) ضرورت و اهمیت خودشناسی
2) دشواریهای خودشناسی
2-1) عشق شدید انسان به خود، 2-2) یکی بودنِ فاعل شناسایی و موضوع شناسایی، 2-3) پیچیده بودنِ «من»، 2-4) وجود منهای پنداری
منِ راستین و منهای پنداری
1) ضرورتِ بازشناسیِ منِ راستین از منهای دروغین
1-1) مبتنی بودنِ خودسازی بر خودشناسی، 1-2) زندگی کردن بر اساس تصویرهایی که از خود داریم، 1-3) دور شدن از زندگی اصیل
2) منِ راستین
2-1) روحِ الهی انسان، 2-2) ویژگیهای ذاتی و استعدادهای طبیعی انسان
3) منهای پنداری
1) تن، 2) ذهن (باورها و خواستهها)، 3) ویژگیهای شخصیتی و اخلاقی بربسته و تکلفی، 4) نقابهای اجتماعی، 5) مطلوبهای اجتماعی، 6) جنسیت، 7) انتظارات و القائاتِ دیگران، 8) شخصیتِ الگو یا مقلَّد، 9) نژاد و تبار و هویتِ تاریخی و قومی و دینی.
4) عواملِ مؤثر در پدید آمدنِ من/ منهای پنداری
4-1) عاملِ هستیشناختی (ساختار ویژۀ جهان)
4-2) عواملِ انسانشناختی
4-2-1) انسانشناسیِ غیرواقعبینانه، 4-2-2) خودناشناسی، 4-2-3) تلاشِ شخص برای القای تصویری خوب از خود به دیگران
4-3) عواملِ اجتماعی
4-3-1) نقابهای اضطراری، 4-3-2) نقشهای اجتماعی، 4-3-3) مطلوبهای اجتماعی، 4-3-4) اظهار نظرها و داوریهای مردم، 4-3-5) استبداد و خودکامگی، 4-3-6) تقلید، 4-3-7) همرنگی با جماعت
5- راهها و نشانههایی برای بازشناسیِ منِ راستین از منهای پنداری
5-1) اعتماد به نفسِ کاذب و اعتماد به نفسِ راستین
5-1-1) احساسِ پوکیِ درونی و غنای درونی، 5-1-2) صمیمت و فاصله گرفتن، 5-1-3) میان شرم و شادی، 5-1-4) انتقادپذیری و انتقادناپذیری، 5-1-5) احترام و تحقیر، 5-1-6) ستایشها و نکوهشهای دیگران
5-2) داشتن و بودن
5-3) موقعیتهای دشوار
5-4) تنهایی
5-5) شادی و آرامش
7-6) بدن
8-7) عادتزدگی و نوشوندگی